రామాయణము ఉత్తర కాండ -అరువది నాలుగవసర్గ

                         రామాయణము 

                        ఉత్తర కాండ -అరువది నాలుగవసర్గ 

శ్రీరాముడు శత్రుఘ్నుడితో "నాయనా !నాలుగువేల అశ్వబలము ,రెండువేల రథబలము ,ఒక వంద గజ బలము నీ వెంట వస్తాయి . వ్యాపారులు నటులు ,నర్తకులు కూడా వస్తారు . యుద్ధోత్సాహముతో వున్న యోధులుకల మహాసేనను అయోధ్యనుండి పంపివేసి ,పిమ్మట నీవు ఒక్కడివే వెళ్లి ధనుర్ధారివై లవణాసురుడుని చేరుము . నీవు యుద్దమునకై వచ్చుచున్న విషయము లవణాసురిడికే కాదు ఎవ్వరికీ అనుమానము కలగని విధముగా నీవు అక్కడికి వెళ్లుము . వర్షాకాలం ప్రారంభము కాగానే ఆ రాక్షసుడిని చంపివేయుము . "అని పలికెను . 

శత్రుఘ్నుడు శ్రీరాముడు పలికిన విధముగా ముందుగా తన బలములను పంపివేసి ,ఒక నెల రోజులు గడిచిన పిమ్మట ,యుద్ధమునకు ప్రయాణమై కౌసల్య సుమిత్ర కైకేయి మాతలకు నమస్కారము చేసెను . శ్రీరాముడికి ప్రదక్షణ నమస్కారాలు చేసి ,పిమ్మట లక్ష్మణుడికి భరతుడికి నమస్కారము చేసెను . పిమ్మట కులగురువు వశిష్ఠుడికి కూడా ప్రదక్షణ పూర్వకముగా నమస్కారము చేసి యుద్దమునకై బయలుదేరెను . 

రామాయణము ఉత్తరకాండ అరువదినాలుగవసర్గ సమాప్తము . 

                                                                                                   శశి ,

                                                                                                               ఎం . ఏ ,ఎం . ఏ (తెలుగు ),తెలుగు పండితులు . 

 

రామాయణము ఉత్తర కాండ -అరువదిమూడవసర్గ

                    రామాయణము 

                    ఉత్తర కాండ -అరువదిమూడవసర్గ 

శ్రీరాముడు పట్టాభిషేకము చేస్తానని చెప్పగా ,శత్రుఘ్నుడు బిడియపడి అన్నతో "మహారాజా !మీ ఆజ్ఞను శిరసావహింతును . "అని పలికెను . పిదప శ్రీరాముడు తగిన ఏర్పాట్లు చేయించి ,ఎంతో వైభవోపేతముగా శ్శత్రుఘ్నుడికి పట్టాభిషేకము చేసెను . అది చూసి బ్రాహ్మణులు ,పౌరులు ఎంతో సంతోషించిరి . కౌసల్య ,సుమిత్ర ,కైకేయి మొదలగు రాజవనితలు శుభాశీస్సులు పలికిరి . ఋషీశ్వరులు ,యమునాతీరవాసులు అంతా లవణాసురుడు హతమయినట్లే తలపోసిరి . 

పిమ్మట శ్రీరాముడు తన తమ్ముడైన శత్రుఘ్నుడిని తన పక్కన కూర్చొండబెట్టుకుని "నాయనా !నేను నీకొక బాణమును ఇచ్చుచున్నాను . ఇది మిక్కిలి దివ్యమైనది . శత్రుపురములను ధ్వంసము చేయుటలో అమోఘమైనది . శ్రీ మహావిష్ణువు ప్రళయ కాలములో శయనించియున్నప్పుడు ,దుర్మార్గులైన మధుకైటభులు విజృంభించగా వారిని వధించుటకు శ్రీ మహావిష్ణువే దీనిని సృజించెను . ఈ విషయము  సురాసురులకుసైతము తెలియదు . ఆ కారణముగా ఈ శరము ఏ ప్రాణికీ కనిపించదు . శత్రుఘ్నా !ఈ శరము వలన సమస్త ప్రాణులకు భయభ్రాంతులు కలుగుతాయి . ఆ కారణము చేతనే నేను రావణసంహార సమయములో కూడా ఈ శరమును ప్రయోగించలేదు . సోదరా !ఆదిదేవుడైన పరమేశ్వరుడు మధురాక్షుసుడికి ఒక ఉత్తమోత్తమమైన మహా శూలమును అనుగ్రహించాడు . అది మధురాక్షుడి కుమారుడైన  లవణాసురుడికి సంక్రమించింది . అతడు ఆ శూలమును తన భవనము నందు ఉంచి ,నిత్యమూ పూజించుచున్నాడు . పిమ్మట అతడు అన్ని దిక్కులు తిరిగి తనకు నచ్చిన ఆహారమును వేటాడి తెచ్చుకొనును . ఎవరైనా యుద్ధమునకు వచ్చినప్పుడే ఆ శూలమును తీసుకొని శత్రువులను భస్మము చేయును . మిగిలిన సమయములలో అది అతడి భవనములోనే సురక్షితముగా ఉండును . కావున శతృఘ్నా !అతడు తన భవనమున ప్రవేశించక ముందే నీవు అతడిని యుద్ధమునకు ఆహ్వానించి ఆ రాక్షసుడిని సంహరింపుము . అన్యధా అతడి వధ అసాధ్యము "అని పలికెను . 

రామాయణము ఉత్తరకాండ అరువదిమూడవసర్గ సమాప్తము . 

                                                                               శశి ,

                                                                                                  ఎం . ఏ ,ఎం . ఏ (తెలుగు ),తెలుగు పండితులు . 

రామాయణము , ఉత్తరకాండ ------ అరువదిరెండవసర్గ

                            రామాయణము 

                         ఉత్తరకాండ ------ అరువదిరెండవసర్గ 

చ్యవనమహర్షి మాటలు విన్న శ్రీరాముడు ఋషీశ్వరులకు అంజలి ఘటించి" ఆ లవణుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు ?. అతని గురించి సవివరముగా నాకు తెలుపుము . " అని పలికెను . ఆ మాటలు విన్న ఋషీశ్వరులు" రామా! ఆ లవణాసురుడు మధువనములోనే నివసించుచున్నాడు . సమస్త ప్రాణులు అందునా ముఖ్యంగా తాపసులు అతనికి ఆహారములు . అతడు ప్రతీరోజు వేలకొలది సింహములను , పెద్దపులులను , లేళ్ళను , ఏనుగులను అట్లే మనుషులను చంపి తన ఆహారముగా చేసుకొనుచున్నాడు . " అని పలికెను . వారి మాటలు విన్న శ్రీరాముడు" ఓ మహాత్ములారా !ఆ రాక్షుసుడి   విషయంలో  మీరు ఇక ఏమాత్రం భయపడనవసరం లేదు " అని వారికి ధైర్యం చెప్పి అక్కడే ఉన్న తన సోదరుల వైపు తిరిగి " సోదరులారా! మీలో లవణుని సంహరింపగల వీరుడు ఎవరు ? " అని ప్రశ్నించెను . అన్న మాటలు విన్న భరతుడు " అన్నా! ఆ రాక్షసుని నేను హతమార్చెదను . ఆకార్య భారము నాకు అప్పగించుము " అని పలికెను . అప్పుడు అక్కడే ఉన్న శత్రుజ్ఞుడు లేచినిలబడి " అన్నా! భరతుడు ఇదివరకు నీవు వనవాసమునకు వెళ్ళినప్పుడు నీరాక కోసం నిరీక్షించుచు అయోధ్యను పాలించెను . ఆ సమయంలో అతడు పెక్కు కష్టములను అనుభవించెను . అతడు భూమిపైనే శయనించుచు జటలు , నారచీరలు ధరించి ఫలమూలములను ఆహారముగా స్వీకరించుచు నందీ గ్రామములోని నివసించెను . ఆ విధంగా పెక్కు దుఃఖములకు లోనయ్యేను . మహారాజా! లవణాసురుడుని సంహరించుటకు ఈ సేవకుడు (నేను) ఉండగా మరలా అతడిని యుద్ధ కష్టములకు పంపుట ఎందులకు " అని పలికెను . 

ఆ మాటలు విన్న శ్రీరాముడు " శత్రుఘ్నా ! నీవు పలికినది సముచితముగానే ఉన్నది.  భరతుడిని ఇంకా శ్రమపెట్టుట నీకు ఇష్టం లేనిచో వీరుడువైన నీవే ఆ లవణాసురుడి యొక్క నగరంలో ప్రవేశించి అతడిని హతమార్చుము . నిన్ను ఆ రాజ్యమునకు రాజును చేసెదను . నీవు శూరుడవు, యుద్ధాది సమస్త విద్యలు నేర్చినవాడవు . మధురాక్షసుని కుమారుడైన లవణుడు మిక్కిలి పాపాత్ముడు సర్వ సమర్థుడవైన నీవు నా ఆదేశం ప్రకారం అతడిని హతమార్చి ఆ రాజ్యమును ధర్మబద్ధంగా పాలింపుము " అని పలికెను . 

రామాయణము ----- ఉత్తరకాండ , అరువదిరెండవసర్గ -------------- సమాప్తం . 

శశి,

ఎం.ఏ , ఎం.ఏ(తెలుగు),తెలుగు పండితులు . 

రామాయణము , ఉత్తరకాండ ------ అరువదిఒకటవ సర్గ

                                 రామాయణము 

                               ఉత్తరకాండ ------ అరువదిఒకటవ సర్గ  

మహర్షులు ఆ విధముగా తెలుపగా శ్రీ రాముడు వారికీ అభయమిస్తూ , " విషయం తెలపండి ఇక మీకు ఏభయము ఉండదు . " అని పలుకగా ఋషులు " మహారాజ మేము ఉండే ప్రదేశమంతా భయంకరమైన పరిస్థితులు నెలకొన్నవి . వాటికి గల కారణాలు తెలిపెదము విను , పూర్వము మధువు అనే ఒక మహాసురుడు ఉండెడి వాడు . అతడు మిక్కిలి బలశాలి , దైత్యవంశమునకు చెందినవాడు . లోలపుత్రులలో జ్యేష్ఠుడు . ఆ మధువు బ్రాహ్మణ భక్తి కలవాడు . తనను ఆశ్రయించిన వారికీ తోడ్పడుచుండేవాడు . మిక్కిలి ప్రజ్ఞాశాలి  , దేవతులకు మిత్రుడు . ఆయన శివుడి కోసం పెక్కువేల సంవత్సరాలు తపస్సు చేసెను . ఆ తపస్సుకు మెచ్చిన శివుడు ప్రత్యక్షమై తన శూలమునుండి మరొక శూలమును సృష్టించి మధువుకి ఇస్తూ " రాక్షసా!  సాటిలేని నీ ధర్మ నిరతికి ముగ్దుడనయ్యాను . కనుకే ఈ ఆయుధమును నీకు అనుగ్రహించాను . నీవు దేవతల పట్ల బ్రాహ్మణుల పట్ల విరోధ భావమును వహించనంతవరుకు ఈ ఆయుధము నీవద్ద ఉండును . నీవు అన్యధా ప్రవర్తించినచో అది అదృశ్యమైపోవును . యుద్ధంలో నిన్ను ఎదిరించినవాడిని ఇది భస్మం చేసి తిరిగి నీచేతికి రాగలదు . " అని వరమిచ్చెను . 

ఆ మాటలు విన్న మధురాక్షసుడు పరమ సంతోషంతో శూలమును గ్రహించి ఆ మహాదేవుడికి ప్రణమిల్లి " సర్వలోక పూజ్యుడవైన దేవాధిదేవ అత్యంత శ్రేష్టమైన ఈ శూలము మా వంశమునకు ఎల్లకాలం దక్కేలా అనుగ్రహించు . " అని పలికెను . ఆ మాటలు విన్న శంకరుడు " ఓయీ నీవు కోరినట్లు జరుగుట అసంభవం . నీ కుమారునికి ఒక్కనికి మాత్రమే ఈ శూలము పనిచేయును . ఈ శూలము ఎవ్వరి చేతిలో ఉంటె వారు సమస్త ప్రాణులకును జయింప శక్యం  కానివాడు . " అని పలికి అంతర్ధాన మొందెను . 

పిమ్మట ఆ మధు రాక్షసుడు ఒక మహభవనమును నిర్మింప చేసి అందు నివాసముండ సాగేను.   అతడి భార్యపేరు కుంభీనసి వారికుమారుడు లవణాసురుడు . అతడు మిక్కిలి భయంకరుడు . బాల్యమునుండి పాపకృత్యములను చేయుచుండెడివాడు . అతడిని చూసి మధురాక్షసునికి మనసు బాధతో నిండిపోయినది . కొంతకాలమునకు ఆ శూలమును తన కుమారునికి అప్పగించి పరమేశ్వరుడి వరం గురించి వివరించి తన రాజ్యమును వీడి సముద్రగర్భమును ప్రవేశించెను . స్వభావము చేతనే దుర్మార్గుడైన ఆ లవణాసురుడు ఆ శూల ప్రభావముచే ముల్లోకములను అందునా విశేషించి తాపసులును మిక్కిలి భాదింప సాగేను . భయంతో పెక్కుమంది ఋషులు అనేక రాజులను ఇంతకుముందు కాపాడమని వేడుకొనిరి కానీ ఎవ్వరు ముందుకురాకుంటిరి . నాయనా !రామా !రావణుడు నీచేతిలో సపరివారంగా హతుడైనట్లు మేము వింటిమి . ప్రస్తుతము నీవు తప్ప మమ్ములను రక్షించువాడు ఎవ్వరు లేరు . మా కోరికని మన్నించి ఆ లవణాసురుడి బారినుండి మమ్ము రక్షించు అని కోరిరి .   

రామాయణము ఉత్తరకాండ అరువదియొకటవసర్గ సమాప్తము . 

                                                                                         శశి ,

                                                                                              ఎం . ఏ ,ఎం . ఏ (తెలుగు ),తెలుగుపండితులు . 

రామాయణము , ఉత్తరకాండ ---- అరువదియవ సర్గ

                             రామాయణము 

                           ఉత్తరకాండ ---- అరువదియవ సర్గ 

రోజులు గడిచిపోవుచున్నవి వసంత కాలము వచ్చెను . ఒక నాడు చ్యవన మహర్షిని ముందుంచుకొని వందకు పైగా  తాపసులు శ్రీ రాముని వద్దకు వచ్చిరి . వారందరిని శ్రీ రాముడు ఎంతో సాదరంగా ఆహ్వానించి , సముచితముగా గౌరవించి , వారు ప్రేమ తో తెచ్చిన నదీ తీర్థములను వివిధ ఫలములను , ఎంతో అభిమానంతో స్వీకరించెను . పిమ్మట వారిని సుఖాసీనులని గావించి అంజలి ఘటించి శ్రీ రాముడు వారితో " మహాత్ములారా ! తమరు ఏ కార్యమునకై ఇచటికి విసినారు సావధానుడనై మీ కార్యములను నిర్వహించుటకు సిద్ధముగా ఉన్నాను . దయతో ఆజ్ఞపించుడు . మహర్షుల మనోరధమును ఈడేర్చుట వలన నాకు పరమానందం కలుగును . ఈ సమస్త రాజ్యము కడకు నా జీవితము మీకే సమర్పితము . ఇది నా పరమాశయము . ఇది సత్యము " . అని పలికెను . 

శ్రీ రాముడి మాటలు విన్న మునులంతా సంతోషంతో " మహోత్తమా ఈ భూమండలమున , నీవు తప్ప అన్యులెవరు ఇట్టి మహోదార వచనములను పలకలేరు . మహా రాజా మిక్కిలి బల పరాక్రమములు కల పెక్కుమంది రాజులను మేము దర్శించి యుంటిమి కానీ వారిలో ఎవ్వరు మేము వచ్చిన పనిని తెలుసుకొని అది అసాధ్యమని భావించిరి . కానీ నీవు మేము వచ్చిన కారణమూ తెలుసుకొనక ముందే మాపై గల గౌరవంతో ప్రతిజ్ఞ చేసితివి . మా కార్యమును నీవు తప్ప మరెవరు నేరవేర్చలేరు . ఋషులకు సంభవించిన ఈ భయంకర పరిస్థితుల నుండి వారిని కాపాడుటకు నీవే సర్వ సమర్థుడవు . 

రామాయణము , ఉత్తరకాండ ------- అధికపాఠం

                              రామాయణము 

                                ఉత్తరకాండ ------- అధికపాఠం 

ప్రాతఃకాలము అయ్యిన పిమ్మట విద్యుక్తములైన సంధ్యోపాసనాది కార్యక్రమములు నిర్వర్తించుకొని శ్రీ రాముడు పిమ్మట ధర్మసభలో ఆసీనుడయ్యెను . ఆ సభలో పురోహితుడైన వశిష్ఠుడు ,కశ్యపమహర్షి ,బ్రాహ్మణోత్తములు ,వైశ్యప్రముఖులు  ఆసీనులై ఉండగా ఆ ప్రభువు ధర్మ విచారణ చేయుచుండెను . ఆ సభ దేవా సభ వలె విరాజిల్లుతున్నది . అప్పుడు శ్రీరాముడు లక్ష్మణుడితో "సౌమిత్రీ !నీవు ముఖద్వారం వద్దకు వెళ్లి ,కార్యార్థులు ఎవరైనా ఉంటే వెంటనే ఇక్కడికి తీసుకు రమ్ము ". అని పలుకగా ,లక్ష్మణుడు వెంటనే ముఖద్వారం వద్దకు వెళ్లి తిరిగి వచ్చి శ్రీరాముడితో "అక్కడ ఎవరూ లేరు "అని చెప్పెను . అప్పుడు శ్రీరాముడు లక్ష్మణుడితో "నాయనా !నీవు ముఖద్వారం వద్దకు మళ్ళీ వెళ్లి ఎవరైనా కార్యార్థులు ఉంటే చూసి తీసుకురమ్మని చెప్పగా "లక్ష్మణుడు తన అన్న శ్రీరాముని ఆజ్ఞను పాటించి తిరిగి ముఖద్వారమునకు వెళ్లి చూడగా ,అక్కడ ఒక కుక్క కనిపించింది . బాధతో పదేపదే మొరుగుతున్న కుక్కని చూసి లక్ష్మణుడు "నీకు ఏమి కావాలి ?"అని కుక్కను అడుగగా ,

ఆ కుక్క లక్ష్మణునితో "ఓ మహానుభావా !సమస్త ప్రాణులకు ఆశ్రయమైన వాడైన శ్రీరాముడితో స్వయముగా  నా బాధను విన్నవించుకోవాలని అనుకుంటున్నాను . "అని పలుకగా లక్ష్మణుడు ఆ కుక్కను సభా భవనమునకు ఆహ్వానించగా ,అప్పుడు కుక్క " ప్రభూ !దేవమందిరము అందు ,రాజభవనము నందు ,బ్రాహ్మణుని గృహము నందు ,అగ్ని ,ఇంద్రుడు ,సూర్యుడు ,వాయువు మొదలగు దేవతలు ఉందురు . కావున శ్రీరాముని ఆజ్ఞ లేనిదే ,అధమ జాతికి చెందిన కుక్కనైన నేను రాజా భవనము లోకి ప్రవేశించలేను . ఈ విషయములన్నీ శ్రీరామచంద్రప్రభువుకి తెలియచేయుము . "అని కుక్క పలుకగా 

లక్ష్మణుడు సభలోకి ప్రవేశించి శ్రీరామునికి శునక విషయము చెప్పి ,ఆయన అనుమతితో శునకమును రాజమందిరమున ప్రవేశపెట్టెను . శునకమును చూసిన శ్రీరాముడు "ఓ శునకమా !నీవు నిర్భయముగా నీ విషయములు వివరించు "అని పలుకగా ,తలమీద పెద్ద దెబ్బతో ఉన్న ఆ శునకము శ్రీరాముడితో "ప్రభూ !సమస్త ప్రాణులకూ రాజే సర్వాధికారి . ప్రజలందరినీ సన్మార్గములో నడిపించువాడు రాజే . ప్రజలు అమాయకస్థితిలో వున్నా ,ప్రభువు జాగరూపుడై వారిని పాలించుచు ఉంటాడు . ప్రజల మంచిచెడులకు రాజే కర్త . రఘువీరా !నాయెడ ఎట్టి దోషమూ లేకున్ననూ సర్వార్ధసిద్దుడు అనే పేరు కల భిక్షువు నన్ను తలపై కొట్టెను . "అని పలుకగా 

శ్రీరాముడి ఆజ్ఞతో ద్వారపాలకులు ఆ భిక్షువును అచటికి తీసుకువచ్చిరి . ఆ విప్రోత్తముడు శ్రీరాముని దర్శించి ,"పుణ్యపురుషా !నేను చేయవలసిన కార్యము నాకు దయతో తెలుపుము . (ఇక్కడకు తీసుకు వచ్చిన కారణము తెలుపుము )అని పలుకగా ,శ్రీరాముడు విప్రుడితో "ద్విజోత్తమా !నీవు కఱ్ఱతో ఈ శునకము తలపై కొట్టితివి . అలా కొట్టుటకు ఇది నీకు చేసిన అపకారమేమి ?"అని ప్రశ్నించగా ,ఆ విప్రుడు "స్వామీ !బిక్ష దొరకక అసహనంతో భిక్షకై తొరుగుతుండగా ,ఇది దారికి అడ్డముగా ఉండెను . 'తొలగిపొమ్ము తొలగిపొమ్ము'అని నేను మందలించిననూ అది నాకు అడ్డు వచ్చుటచే ,కోపముతో దీనిని కొట్టితిని . ఓ రఘురామా !నా అపరాధమునకు నన్ను శిక్షింపుము . నీ చేతిలో శిక్షింపబడినచో ఇక నాకు నరక భయము ఉండదు . "అని పలుకగా 

శ్రీరాముడు తన సభలో ఆసీనులై ఉన్న వారితో "ఇతనికి ఏమి శిక్ష విధించాలో తెలుపుము "అని పలుకగా వారు "బ్ర్రాహ్మణుడికి మరణశిక్ష విధించరాదు ". అని పలికిరి . అప్పుడు శ్రీరాముడితో సహా అందరూ ఏమి శిక్ష విధించాలా ?అని ఆలోచించుచుండగా శునకము శ్రీరామునితో "రామా !నీవు నాయెడ ప్రసన్నుడవైనచో నేను కోరుకున్న వరమును ప్రసాదించుము . మహారాజా !ఈ బ్ర్రాహ్మణుడిని కులపతిగా (మఠాధిపతిగా )చేయుము . అందునా కౌలంచర మఠమునకు అధిపతిగా చేయుము . "అని పలికెను . శ్రీరాముడు శునకము మాటలు మన్నించి ఆ బ్రాహ్మణుడిని మఠాధిపతి పదవిలో అభిషిక్తుడిని చేసెను . అతడు సంతోషముగా గజమును అధిరోహించి వెళ్లిపోయెను . 

సభలోని వారందరూ ఆశ్చర్యపడుతూ "తేజశ్వీ !రామా !ఆ బ్ర్రాహ్మణుడికి వరము ఇచ్చితివి . మఠాధిపత్యము కట్టపెడితివి . ఇది శిక్షించుట ఎట్లగును ?"అని పలికిరి . శ్రీరాముడు వారితో "శునకము ఆ విధముగా కోరుటలో ఆంతర్యము ఉన్నది "అని పలికెను . పిదప శునకము శ్రీరాముని ప్రేరణతో ఇలా మాట్లాడనారంభించెను . "నేను పూర్వ జన్మలో కౌలంచర మఠమునకు కులపతిగా ఉంటిని . అప్పుడు నేను యజ్ఞ శిష్టాన్నము భుజించుచుండెడివాడను . దేవతలను భూసురులను పూజించుటయందు నిరతుడనై ఉంటిని . దేవతా ప్రసాదములను దాసదాసీజనములకు సముచితముగా పంచుచుండెడివాడను . శుభకర్మలయందు అనురక్తుడనై దేవద్రవ్యమును రక్షించుచుండెడివాడను . ఆ కాలమున నేను సచ్ఛీలుడనై  ఉంటిని . ఐనను నేను ఘోరమైన ఆ అధమ జన్మ పొందవలసి వచ్చినది . ఇక ఈ బ్రాహ్మణుడైతే మిక్కిలి కోపస్వభావము కలవాడు . ఇట్టివాడు మఠాధిపతి అయినచో నరకము తప్పదు . అంతేకాదు ఇతని కారణము ముందు ఏడు తరములు వారు ,తరవాత ఏడు తరముల వారునరకయాతనాలకుగురియగుదురు . 

బ్రాహ్మణుని సొత్తును ,దేవాలయ ద్రవ్యమును కాజేసినవాడు ,స్త్రీ బాలుర ద్రవ్యములు అపహరించువాడు ,ఇతరులకు దానమిచ్చిన ధనమును తిరిగి తీసుకునే వాడు ఆత్మీయులతో సహా నశించును . "అని పలికి ఆ శునకము తన స్థానమునకు వెళ్లిపోయెను . పూర్వజ్ఞానము కలది ,మిక్కిలి మనశ్శక్తి కలది ఐన ఆ శునకము కాశీ నగరమునకు చేరి ,అక్కడ నిరశన దీక్ష వహించి తనువును త్యజించేను . 

రామాయణము ఉత్తరకాండ అధికపాఠం సమాప్తము . 

                                                                                        శశి ,

                                                                                      ఎం . ఏ ,ఎం . ఏ (తెలుగు ),తెలుగు పండితులు 

రామాయణము , ఉత్తరకాండ -ఏబదితొమ్మిదవసర్గ

                            రామాయణము 

                             ఉత్తరకాండ -ఏబదితొమ్మిదవసర్గ  

శుక్రాచార్యుడి  శాపవచనములు విన్నంతనే యయాతి తీవ్రమయిన ముసలి ధనమునకు లోనై ఎంతో క్రుంగి పోయెను . పిమ్మట అతడు తన కుమారుడవైన యదువుతో" నాయనా! నీవు ధర్మజ్ఞుడవు , మిక్కిలి యశస్వివి , నాకోసం నాయీ వార్ధక్యమును నీవు స్వీకరించుము  . " అని అడుగగా , యదువు " ఓ రాజా! నేనా ! నీ ముద్దుల కొడుకయిన పూరువే నీ వార్ధక్యాన్ని స్వీకరిస్తాడులే " అని పలుకగా యయాతి మహా రాజు పూరునితో " కుమారా! నీవు నా వార్ధక్యాన్ని స్వీకరింపుము " అని కోరగా అప్పుడు పూరుడు అంజలి ఘటించి యయాతి తో " తండ్రీ నీ అనుగ్రహమునకు పాత్రుడునైన నేను ధన్యుడను నీ ఆజ్ఞను తల దాల్చెదను . " అని పలికెను . ఆ మాటలు విన్న యయాతి అంతులేని సంతోషం తో పొంగి పోయి యోగబలంతో తన వార్ధక్యమును పూరువుకు సంక్రమింప చేసెను . 

అలా కుమారుని నుండి చక్కని యవ్వనమును పొందిన యయాతి వేల  యజ్ఞములు   ఆచరించెను . పెక్కువేల సంవత్సరముల కాలము రాజ్యము  పాలించెను . ఇలా చాలా గడిచిన  పిమ్మట ఆ రాజు తన కుమారుడైన పూరువుతో " నాయనా ! నీవద్ద న్యాసముగా ఉంచిన నా ముసలి తనమును మరల నాకు ఇచ్చివేయుము . నీవు నా ఆజ్ఞను శిరసావహించినందుకు నేను ఎంతో సంతృప్తుడను అయితిని .   కనుక నేను మిక్కిలి సంతోషం తో ఈ రాజ్యమునకు నిన్నురాజును   చేసెదను . అని పలికి దేవయాని కుమారుడయిన యదువుతో " నీవు నా ఆజ్ఞను  తిరస్కరించితివి . కనుక నీకు గాని, నీ సంతానమునకు గాని రాజ్యాధి కారము లేకుండెను గాక . నేను నీకు తండ్రిని , గురుతుల్యుడను . నీవు నా మాటను కాదని నన్ను అవమానించావు . కావున నీకు భయంకరులు అయిన రాక్షసులు , పిశాచములు జన్మింతురు . నీవు చంద్ర వంశమున జన్మించినప్పటికీ నిన్ను ఈ వంశం నుండి  వెలివేయుచున్నాను . నీవు  దుష్ట బుద్ధివి అయినందున నీవలె నీ పుత్ర పౌత్రాదులు కూడా నీతిలేనివారు అగుదురు' అని శపించి ఆ మహా రాజు తన   కుమారుడు పూరువుకి యవ్వనం తిరిగి ఇచ్చి విధ్యుక్తముగా పట్టాభిషేకం చేసి తాను వానప్రస్థాశ్రమమును శ్వీకరించెను . పిమ్మట చాలా కాలమునకు యయాతి మహారాజు స్వర్గమునకు ఏగెను . పూరుడు కాశీ రాజ్యమునందలి ప్రతిష్టాన పురం (పాట్నా)ను  రాజధానిగా  చేసుకొని మిక్కిలి ధర్మ బద్దంగా రాజ్య పాలన గావించెను . చంద్ర వంశం నుండి బహిష్కృతుడు అయిన యదువు క్రౌంచ వనమునందలి ఒక పురమున నివసించుచు వేల కొలది పుత్రులను పొందెను . 

యయాతి మహా రాజు క్షత్రియ ధర్మమును  అనుసరించి శుక్రాచార్యుని శాపమును అనుభవించెను . కానీ నిమి వశిష్ట మహాముని శాపమును సహించక ప్రతిశాపము ఇచ్చెను . " అని శ్రీరాముడు లక్ష్మణుడితో పలికెను . ఇంతలో సూర్యోదయము అయ్యెను . 

రామాయణము ఉత్తరకాండ ఏబదితొమ్మిదవసర్గ సమాప్తము . 

                                                                   శశి ,

                                                                         ఎం . ఏ ,ఎం . ఏ (తెలుగు ),తెలుగు పండితులు .